Groeten uit Linschoten

Vanochtend op de Witte Draak naar mijn werk. Snel nog even tanken aan de A12. Motor op de middenbok…huh? Valt ie zomaar om tegen de benzinomp. Gelukkig was er een behulpzame automobilist die mee wilde helpen om het bakbeest weer overeind te zetten. Geen schade gelukkig. Maar hoe kwam dat nou? Dat bleek al snel toen ik de middenbok inspecteerde. Binnen een paar tellen hield ik het linker deel in mijn handen. Finaal afgebroken. Zwaar ding dus, zo’n GL1000.

Vandaag de tweede dag van het internationale Goldwing treffen in Wanroij. Het is toch wel heel anders dan een CX treffen, maar er zijn ook overeenkomsten. In ieder geval is het groter en meer. Die GL1800′s zijn echt giga, en die aanhangers zij net zo groot. Er rijdt hier nu ne een GL1500 over het terrein die helemaal volgehangen is met LED lampjes. Het leek wel een kermis met die muziek erbij. Veel show, veel posers. Maar ondanks dat is de sfeer heel vriendschappelijk en hebben we er al weer een paar nieuwe vrienden bij.

Vandaag heb ik een aanhangertje gehaald. Via Marktplaats gekocht en opgehaald in Wildervank. Die jongen had ook nog een trekhaak voor een GL1000. Twee vliegen in één klap dus. Alleen een trekhaak voor de CX500 ontbreekt nog. Ik moest hem nu wel achter de Volvo vervoeren. Beetje raar gezicht. Ik heb onderweg veel lachende gezichten gezien en zelfs iemand die de combinatie fotografeerde.

Na lang dubben hebben we er toch één: een Honda Goldwing. Een GL1000 uit 1976 om precies te zijn. Je zou denken dat we met de CX’en en een gezellige club genoeg hebben. Op zich is dat ook zo. Maar Ron en Nicole, onze vrienden uit Almere, hebben allebei een GL1500 en zitten diep in de Goldwingclub. Ron is voorzitter van die club. En dan gaat het kriebelen. Die grote gevallen passen niet bij ons, en we zijn daarom op zoek gegaan naar een oer-GL. En het past wat meer in de lijn van de CX’en, die er natuurlijk ook in blijven. Na wat zoeken op internet hebben we hem gevonden. Na een toch hele mooie GL1000 K3 gezien te hebben, vielen we toch voor een spierwitte K1. De bijna eerste, alleen de K0 zat daar nog voor. Hij ziet er super uit voor zijn 34 jaar, maar heeft wel wat aandacht nodig. De Witte Draak heet deze, en ik heb hem van Lieke gekregen. Zij had van mij de Groene Draeck voor moederdag gekregen. Deze heb ik van haar en ik ben er erg blij mee. Vind maar eens een vrouw die het motorrijden, en vooral het bezit ervan stimuleert … Ik hoop zo snel mogelijk de bougies, olie en benzine te kunnen vervangen. En de bijgeleverde topkoffer moet er nog op. Voorlopig zal ik er op gaan rijden. Lieke vind hem te zwaar en zit toch eerder aan een Silverwing te denken. Maar hij staat haar goed, vind je niet?

Ben ik net lekker bezig om wat foto’s op de site te plaatsen……..
Foto’s geselecteerd die mooi en functioneel zijn……. kan ik ze niet plaatsen.

Waarom niet zal je je afvragen…. Onze gebruikersruimte is te klein… we zullen de ruimte moeten verruimen….

Coen gaat mailen/bellen en voor die paar euro’s per jaar kunnen we meer verhalen/foto’s plaatsen en zo kunnen wij en anderen genieten van onze belevenissen…

Dus wij zijn ‘Under construction’ …hoe je dat dus ook noemen mag.

Wordt vervolgd………..

Dat heb je he…druk… beloof je om op tijd foto’s en bijbhorende tekst te plaatsen, heb je geen tijd…………
Op zich denk je dat het niet erg is……..duuuuuhhhh……..wel dus. Nu hebben we aardig wat foto’s en mag ik nu achter de feiten aan lopen.

Maar hier komen de foto’s met een kleine bijbhorende text in chronologische volgorde (dus wat je het laatst ziet is hoe het er nu uit ziet…logisch toch?):

18 mei 2009 – De Balk:

De verborgen balk

Blijkt toch niet zo een kleintje te zijn

Eventjes zelf tillen lukt niet..

19 mei 2009 – De fundering:

Ja hoor - extra werk - we mogen opnieuw bestraten!

Onze bouwput voor

Onze bouwput achter

Wie???? Steffie.. Het is op haar lijf geschreven. Toen ze geboren was, lag ze als een biggetje in haar wiegje te knorren en gistermiddag gilde ze als een speenvarken…..

Nou de schrik zat er bij mij ook in. Ze kwam bloedend naar de achterdeur lopen. Wie het nog weet: We zijn bezig met de verbouwing en een heleboel dingen doen we zelf. De meiden vinden het stoer en leuk om te helpen. Nou voor Steffie is het dus deze week einde oefening. Ze had haar pink opengehaald en er zat een jaap in in haar vinger, dat wil je niet weten.

Michael (voor wie het nog niet weet: mijn navelstreng (tweelingbroer) was met Coen even zand wegbrengen en konden ons niet helpen. Kaithy is bij Maria gebleven en ik met Steffie als de hazenwind naar het ziekenhuis in Woerden.
Geen geld bij me, geen bril op, maar wel haar verzekeringspasje (goed he?). Dus we moesten aan de zijkant van het ziekenhuis parkeren, want ik wist niet hoe lang het zou duren…. Wij naar binnen, ik in mijn ‘soep’kleren, bestaande uit mijn t-hirt van FNV Bouw (elke dag weer aktie), oude trainingsbroek en mijn cx-boerenklompen…en vooral vieze handen…geen gezicht. En Steffie ongeveer net zo, alleen die had haar crocs aan.

We werden snel geholpen en tot onze verassing kwam Coen ook even kijken. Die was nieuwsgierig hoe het met zijn ‘dochter’ ging. Hij had het verhaal te horen gekregen toen hij thuis kwam. Zo snel hij kon, was hij op de motor naar ons gekomen om zijn gevoel een rustplekje te kunnen geven.

Na een verdoving (die niet pijnloos was) en drie hechtingen verder konden we weer naar huis…

We hebben hier echt een dochter die, zoals die reclame van de luchtmacht zou gaan: grgrgrgggggg (gekras)………….. “Geschikt” bevonden zou kunnen worden.

Wat een supermeid…

Ze heeft er nog wel last van gehad vannacht. Morgen (maandag 18e) moet ik het ziekenhuis bellen voor een afspraak, omdat de hechtingen er na 5 dagen uit mogen……

Steffie, ik hou van je, en kon ik het maar van je overnemen…

Lieke of anders gezegd naar Steffie toe: Dikke Kus. mama
(p.s. deze blog komt vanaf mijn hyves)

Zo weer wat dingen wijzer.
Onze projectleider is vanmiddag geweest om de maten te meten. Hij heeft aan Coen telefonisch doorgegeven dat de boom, die in de gemeentetuin staat, te dicht bij ons muurtje staat:

Dit kan de volgende problemen opgeven:
*Tijdens het heien kan er gestuit worden op de wortels en dan kunnen we niet verder.
*Wanneer we de wortels verwijderen, kan de boom doodgaan en op een gegeven moment kunnen we daar aansprakelijk gesteld voor worden.
*Als de muurtje weg is en de fundering ook, dan heeft de boom meer ruimte en kan deze sneller omvallen en zo de rest van ons huis meenemen. En daar word je ook niet vrolijk van.

Dus gemeente gebeld, maar niemand is aanwezig. We zullen morgen het opnieuw moeten proberen. Nu hopen dat de gemeente met ons meedenkt. Op zich zijn er buren zat die die boom liever zien gaan dan dan dat deze blijft staan. Hij ‘regent’ nl een soort vette laag en dat is niet leuk voor de auto’s en alles wat er onder staat. We hebben dit al op onze tuinmeubelen mogen ervaren. Daarom ook dat de container voor velen niet in de weg staat. Er staan daar alleen maar auto’s wanneer er verder geen plek meer is, dus bij uiterste noodzaak.

Onze projectleider is vanavond nog gekomen om wat zaakjes door te nemen en wat wij al kunnen afmaken. Er zullen nog wat steentjes uit de grond moeten. Muurtje kan van hem wel verder weg. Hij gaf aan dat dat niets meer is en maar beter opnieuw gemaakt kan worden. Hij gaf ook ook dat die boom wel heel wat teweeg gebracht heeft en kan brengen.

Coen gaat nu nog met onze projectleider met de buurman dingen doornemen, wat deze wil het een en ander ook weten.

Een ding weten we zeker: er zal deze week niet geheid worden, maar als het meezit volgende week dinsdag….duimen dus wat de gemeente zegt.

Morgen dus dubbelop even afwachten.

Zo vandaag hebben we hard gewerkt. Eerst de nodige verplichtingen tegenover de kinderen verzorgt: Hondentraining, Scouting en Korfbal (ondanks dat we hier weinig voor hoefden te doen).

Maar goed, ik ben verder gegaan met het muurtje achter het huis..Ging eigenlijk wel redelijk snel. Je kan merken dat het cement los is gaan zitten. Ik heb zelf het vermoeden dat de boom een deel daar debet aan is. Zoals ik het vermoed, zal een heel deel van het muurtje wegmoeten. Een windvlaag en alles is weg…..

Het ziet er nu zo uit:

Verder heb ik het vijvertje weggehaald, stenen/keien en een boompje verplaatst. Ik hoop dat die het blijft doen. Verder moest ik een mini-rododendoron kappen. Dat ging wel aan mijn hart. Deze plant was zo mooi in de bloei, maar kon gewoon niet blijven staan.

Nu afwachten of alles goed gekeurd wordt, omdat de planning is om donderdag te heien.

Nou vandaag zijn we echt druk bezig geweest.
Kaithy was vandaag nog vrij van school en ik dus ook. Coen had een extra compensatiedag opgenomen doordat hij zo druk geweest is met die Mexicaanse varkensgriep de hele vorige week.

Eerst hebben we ons gereedschap goed uitgebreid, met 2 goede hamers en een betonzaag. Gisteren deed Coen het nog met een normale, maar dat gaat een beetje zwaar.

Ik heb het muurtje tussen de carpoort en de voordeur weggehaald, en nog wat steentjes bij voordeur. Het oude parket wordt nog even gebruikt, zodat we niet te veel zand mee naar binnen nemen. Het is binnen erg genoeg, en erger hoeven we het niet te maken toch?

Muurtje weg bij de carpoort

Bij de voordeur met een nieuw vloertje

En zo, na deze klus ben ik met het muurtje in de achtertuin begonnen. Die muur moet weg omdat er nieuwe muur geplaats moet worden. Heel logisch, want de stenen komen er bij zo goed als nieuw uit het cement. Zo oud is het cement. Dit muurtje gaat wel heel gemakkelijk hoor, alleen na een tijd en een blaar verder, had ik het wel voor gezien gehouden…

Muurtje aan de zijkant in de tuin, daarachter onze opslagcontainer

Zo nu nog enkele foto’s van het ‘halletje’ en onze ‘woonkamer in spé’. Ook nog even ons rommelig internetcafé die een paar dagen geleden nog netter en ruimer opgezet was. Het café is doet ook mee aan de rescessie, nu kunnen er nog maar 4 pc’s plaats vinden, anders 6……………..
(geintje! zoveel hebben we er niet eens!)

Ons 'Halletje'

Onze 'Woonkamer in spé', alleen de verwarming moet nog weg

Ons zielig internetcafé-tje