Groeten uit Linschoten

Steentjes uit de achtertuin. De meiden zijn ermee begonnen. Ik ben met de voorkant begonnen en tussendoor de steentjes netjes op een stapel onder de carpoort geplaatst.

Steentjes moeten eruit tot 3 meter de tuin in...wat een werk!

Coen is begonnen met het halletje en heeft het kozijn eruit. Het is een stalen kozijn, en ziet er nog goed uit, dus waarom geen hergebruik? De steentjes van achter uit de tuin, komen nu ook voorin de tuin. Het zal een 2e parkeerplaats voor een auto worden….Tja dat heb je he? 2 auto’s en motoren. Ik vind dat het dan wel zo fijn zou zijn als je dat allemaal probeert op je eigen terrein te stallen…..

Coen kwam vanmorgen de buurman tegen. We wonen op een hoekhuis, dus gelukkig hebben we maar aan 1 kant buren. De buurman gaf aan dat we het muurtje tussen onze tuinen er niet zo maar uit mogen halen. Coen zal het hem hierover nog praten, dus ik denk dat hij zich zorgen om niets maakt.

Vanavond komt Hans en dan praten we dingen door, wat wij kunnen en moeten doen, wat de aannemer doet en wanneer ze gaan beginnen.

De container is binnen. Mooi op tijd, voor 12 uur en op eigen terrein. Nog beter. Die grote opslagcontainer staat naast het huis, op slot. Ergens anders een plek konden we niet bedenken. Buren om ons heen hebben er geen last van, zeggen ze. Nu moet dat nog blijken.

De vloer is eruit. Het ging snel. Lag gelukkig met een ondervloer los op het beton. Beton zag er ook goed uit en weinig oneffenheden. Ja de oneffenheden die erin zaten was het zand en stof en wat nog meer, wat ik niet wil weten… Wat een troep zeg!. Ben blij dat ik het niet eerder geweten heb, anders had ik mijn dromen de vloer vaker losgehad om het daaronder schoon te maken… Maar goed, we gaan een paar weekjes op beton leven. Beter dan de vloer die echt eruit moest, omdat die op was.

Er staan al wat spullen in de container. De computerkast, de grote tafel, dressoir en enkele doosjes met klein grut.
Wat een glaswerk hebben we zeg. En veel klein grut. De meiden hebben ons goed geholpen met het inpakken van de glazen. Tijdens mijn verhuizing van Vleuten naar Linschoten had ik al een hoop weggedaan, maar toch.

We zijn nu een beetje begonnen. Morgen de rest in de container, zoals de bank, stoelen en andere dingen die er nog uit moeten, zodat de vloer eruit kan. Mijn rug werkt vandaag niet echt mee. Een pilletje extra en eenmaal aan het werk dan gaat het wel. Dat is de ervaring

Vandaag hebben we niets gedaan, lekker rustig. Het was mooi weer, en daar hebben we van genoten. Maandag komt de afvalcontainer en dan gaan we de vloer eruit doen. Eindelijk!

Begin is er!!! We gaan beginnen!.

Even eerst de tekeningen van hoe het nu is en hoe het wordt:

Oude Situatie

Nieuwe Situatie

De container voor de opslag van de inboedel is geplaatst:

De inboedel zal hier ongeveer 8 weken in staan. Wat zal ons huis leeg zijn zeg. Ik verheug me er nu al op: Ruimte!. Niet dat ons huis klein is, in tegendeel, maar toch…

We hadden al een tegel uitgezocht, maar toen we gingen bestellen en kijken of er nog iets anders was, zagen we een hele mooie modernere tegel. Wel iets kleiner, jammer genoeg, maar beter naar onze smaak. En weet je, nog de helft goedkoper ook nog! nu is dat dan niet meegenomen? De meiden hebben ook meegekozen, omdat we eigenlijk niet konden kiezen, en we waren allemaal er over uit, deze moest het worden. We zijn er erg blij mee.

Onze auto is stuk…. er moet een nieuwe versnellingsbak in…. Balen, dat kost geld. Maar we hebben een zekere zin van een mazzel,niet financieel, maar wel wat rijdt.

We hebben een auto er naast, een Peugeot 206. Toen ik alleen was en de kids nog klein waren, ging dat nog wel, maar nu, 15,14 en 10 jaar wil je ze er niet meer achterin hebben, Ja appart maar niet tegelijk, daar is de auto te klein voor…er komt ruzie.

Wat een geluk als MotorCycle Mama, we bezitten ook enkele motoren…. maar met 3 kids hebben we een kid teveel, praktisch gezien hoor….niet liefdevol!!! Weer een voordeel van een samengesteld gezin, kindlief gaat zo nu en dan naar de “oppas” waardoor we met de meiden op de motor wegkunnen.

Ik heb dus omdat de auto stuk is, een afspraak met Coen, dat we zo vaak de motor pakken. Dat is verhoudingsgewijs goedkoper dan met de auto….toch 300km voor nog geen 20 euro…

Ik heb, omdat school zo nodig moest verhuizen, de jongste ter logee naar oma in ede moeten brengen… En ja, je raadt het al, op de motor….we zijn immers met z’n tweetjes, ik blij, jongste blij…

Rijden we op de snelweg, veel wind, op de rechter rijbaan, rustig 110, gewoon onze CX-snelheid. Wat ik hiermee bedoel???? Wij hebben nl ivm met de club ook enkele oude motoren die gewoon het fijn vinden dat ze niet harder dan 110 rijden, dus gewoon relaxed. Die snelheid hebben we gewoon aangehouden….. Nou met een Deauville is dat dus fout……. Automobilisten kijken je aan of je gewoon rij-angst hebt. Niet dus, maar ik wil gewoon niet harder..

De enige angste die ik heb is dat ik een klapband met de motor zou krijgen. Alleen is erg, maar zou ik mijn leven daardoor moeten laten is het vreselijk. Voor mij, maar ook zeker voor de rest. Maar ik ga geen risico aan voor het leven van mijn kids die achterop zitten.

Dus:
Automobilisten: Ik ben niet bang…..maar ik risceer het leven voor mijn kid die achter op zit NIET!!!

Lieke

Deze weblog was een beetje in ruste (nah, een beetje). Vandaag heb ik de WordPress software ge-update van 2.1 naar 2.7. Was even schrikken toen niets meer werkte, maar uiteindelijk is het gelukt. En nu posten maar weer. Ook jij Liek!

Ach zo veel te vertellen en zo weinig tijd om het op te schrijven.

Vorige week zijn we op de radio geweest. Lieke is via de clubsite benaderd door een journalist van de Wereldomroep. Hij was bezig met een serie over filerijden en wilde nu eens de geneugten van de file laten horen. Op een vrijdag is hij bij ons geweest en heeft Lieke, Stephanie en mij geïnterviewd. Lieke was nog even bang dat ze vooral mij zouden uitzenden, maar mijn lief blond babbelboxje is toch vooral aan het woord geweest. Het was een erg leuk item, en dat zeg ik niet alleen als trotse echtgenoot maar ook vanuit een professionele invalshoek. Je kunt het allemaal nog eens nakijken en beluisteren op http://www.wereldomroep.nl/actua/nl/samenleving/fileleed080128 (zolang de voorraad strekt).

Tja, het heeft even geduurd voordat Zazu (links op de foto) en Caine (rechts op de foto) aan elkaar gewend waren. Sinds de komst van Caine was Zazu het liefst buitenshuis. En Caine vond niets leuker dan Zazu binnenshuis op te jagen, waarbij er weer het nodige van tafel viel. Maar nu hebben ze ontdekt dat ze een gezamenlijke hobby hebben. Samen naar buiten kijken. Misschien zitten ze vanavond gezellig naast elkaar voor de tv….

Afgelopen weekend zijn we met Caine naar de Drunense duinen geweest. Lieke had via http://poedels.forum2go.nl/ met een aantal poedelliefhebbers afgesproken. De opkomst viel wat tegen, maar het was wel heel gezellig. Carin was er met haar twee grote poedels en haar ieniemienie toypoedel Prince. Sacha en haar man, met hun dochtertje Mila en hun dwergpoedel Jazz. En wij natuurlijk. Het was heerlijk nazomerweer. De honden hebben zich helemaal moegespeeld en daarna zijn we lekker op een terras gaan zitten. Daar waren ze wat dubbel ten aanzien van hondenbezitters. Zeer welkom, maar wel heel erg veel regeltjes. En 1 blafje was al aanleiding om te vragen of het wat rustiger kan. Desalniettemin geweldig genoten. En in november gaan we nog een keer.